Ta strona używa cookie. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję

Loading...


Szukaj Menu
A A A wysoki kontrast: A A

Portal Promocji Eksportu



    Elementarz Filipin

    Wyślij Drukuj Pobierz dodał: Redakcja | 2018-02-16 06:55:46
    filipiny, gospodarka, biznes, klimat

    Na Filipinach znajduje się ok. 50 czynnych i wygasłych wulkanów.

    • Republika ng Pilipinas
    • Stolica: Manila
    • Powierzchnia: 300 tys. km2
    • Liczba ludności: 96 mln
    • Gęstość zaludnienia: 313 osób/km2
    • Waluta: peso filipińskie (PHP), które dzieli się na 100 sentimo
     
    Republika Filipin leży w Azji Południowo-Wschodniej. To archipelag wysp w zachodniej części Oceanu Spokojnego (Pacyfiku), między Chinami a Archipelagiem Indonezyjskim. Stolicą kraju jest Manila, w której mieszka 1 mln 652 tys. 171 ludzi. Kraj ten zajmuje 300 tys. km. kw.
     
    Źródło: PAP/EPA
     
    Poprzez wody terytorialne Filipiny graniczą: od północy z Chinami, od południa z Indonezją, od południowego zachodu z Malezją, a od zachodu z Wietnamem.
    Walutą jest peso filipińskie (PHP) , które dzieli się na 100 sentimo. To waluta wymienialna regionalnie oraz w niektórych państwach arabskich (ZEA, Katar, Arabia Saudyjska), ze względu na dużą liczbę pracowników filipińskich. W użyciu są banknoty o nominałach: 20, 50, 100, 200 (rzadko spotykane), 500, 1000. Monety: 1, 5, 10 oraz 1, 5, 10, 25 sentimo.
     
    Walutę można wymienić w każdym kantorze lub banku, ale trzeba mieć przy sobie paszport i wypełnić specjalny formularz wymiany. Banknoty o nominałach 50 i 100 dol. mają spisywane numery podczas wymiany, ale takiego wymogu nie ma już w przypadku wymiany euro. Na Filipiny wolno wwieźć i wywieźć nie więcej niż 10 tys. peso filipińskich w gotówce.
     
    Ludność
    Ponad 90 proc. mieszkańców kraju stanowią Filipińczycy z 32 grup etnicznych. Żyją tu również Chińczycy, Japończycy, Hiszpanie, Indusi, Amerykanie.
     
    Źródło: PAP/EPA
     
    Kraj ten charakteryzuje szybkie tempo wzrostu liczby ludności (48,3 mln w 1980 roku, a 63 mln w 1991 roku), warunkowane dużym przyrostem naturalnym (19,5 ‰). Dzieci i młodzież to ponad 50 proc. populacji. Przeciętna długość życia mężczyzn wynosi 67 lat, a kobiet - 73 lata.
     
    Na Filipinach jest wysoki wśród krajów Azji Południowo-Wschodniej poziom wykształcenia społeczeństwa - 7,4 proc. ludności to analfabeci. To wynik powszechnego, bezpłatnego szkolnictwa podstawowego i dobrze rozwiniętego szkolnictwa wyższego.
     
    Większość ludzi zamieszkuje nadmorskie i aluwialne niziny, a najsłabiej zaludnione są górzyste wnętrza wysp Palawan i Mindoro. W miastach mieszka 61 proc. ludzi.
     
    Cechą charakterystyczną są duże migracje wewnętrzne, ze wsi do miast (zwłaszcza Manili), z przeludnionych regionów rolniczej, północnej części archipelagu na wyspy Palawan i Mindanao oraz migracje sezonowe, związane ze zbiorem trzciny cukrowej.
     
     
    Na Filipinach mieszka około 100 Polaków. To głównie osoby, które zawarły związki małżeńskie z obywatelami filipińskimi lub tymczasowo zatrudnione w firmach zagranicznych. Środowisko polonijne skupione jest wokół portalu www.polacynafilipinach.info informującego o spotkaniach Polaków. We wrześniu 2012 r. z inicjatywy Ambasady RP w Kuala Lumpur zostało powołane w Manili Towarzystwo Polsko-Filipińskie.
     
    Według stanu na 1 lutego 2015 r., ważne karty pobytu w Polsce miało 320 obywateli Republiki Filipin. Liczba ta zmienia się ze jednak względu na rosnącą atrakcyjność Polski jako rynku pracy.
     
    Religia
    82,9 proc. społeczeństwa to katolicy, 6 proc. - wyznawcy Filipińskiego Niezależnego Kościoła, a 4,6 proc. - muzułmanie (głównie na wyspach Mindanao i Sulu) oraz buddyści i animiści.
     
    Na Filipinach święta kościelne obchodzone są podobnie jak w Polsce.
     
    Język
    Językiem urzędowym jest filipino (oparty na dialekcie tagalog) oraz angielski. Oprócz języków urzędowych, na Filipinach w użyciu jest kilkadziesiąt języków miejscowych i narzeczy, a także język hiszpański.
     
    Ustrój i władza
    Filipiny są republiką o systemie prezydenckim - zgodnie z konstytucją z 1987 roku. Głową państwa i szefem rządu jest prezydent wybierany w wyborach powszechnych na sześć lat.
     
    Głową państwa i szef rządu jest Benigno S. Aquino III, zaprzysiężony 30 czerwca 2010 roku.
     
    Władza ustawodawcza należy do parlamentu (Kongresu), który składa się z Senatu (liczącego 24 senatorów wybieranych na sześcioletnią kadencję; połowa jego składu jest odnawiana co trzy lata), oraz Izby Reprezentantów (liczącej 217 deputowanych wybieranych na 3-letnią kadencję).
     
    Władzę wykonawczą sprawuje prezydent i powoływany przez niego rząd.
     
    Administracja
    Filipiny podzielone są na 17 regionów, w tym dwa autonomiczne i jeden stołeczny.
     
    Co warto wiedzieć
    Na Filipinach nie ma polskiej ambasady. Od 1 stycznia 2010 r. akredytację na ten kraj ma Ambasador RP w Malezji. W Manili, Cebu i General Santos działają Konsulaty RP kierowany przez konsuli honorowych.
     
    Polscy obywatele zwolnieni są z obowiązku wizowego przy pobycie do 21 dni - wymagane jest jedynie okazanie biletu powrotnego lub biletu do innego kraju, dokumentów potwierdzających cel przyjazdu, a także środków finansowych na pokrycie kosztów pobytu (wysokość kwoty na dzień pobytu nie jest określona). Turyści nie mogą przedłużyć pobytu bezwizowego.
     
    Planując dłuższy pobyt trzeba wystąpić przed podróżą o wizę, która wystawiana jest przez filipińskie przedstawicielstwa dyplomatyczne i urzędy konsularne najdłużej na 59 dni. Przy wjeździe na Filipiny paszport musi być ważny co najmniej sześć miesięcy. Opłata lotniskowa przy wylocie wynosi 750 peso filipińskich.
     
    Na Filipinach system ewidencji ludności praktycznie nie działa i nie ma obowiązku meldunkowego. Trzeba jednak pamiętać, że w przypadku przedłużenia pobytu ponad okres określony w wizie może zostać nałożona grzywna.
     
    Polska nawiązała stosunki dyplomatyczne z Republiką Filipin 22 września 1973 r. Najważniejsze wizyty wysokiego szczebla to: oficjalna wizyta premiera RP Marka Belki na Filipinach (lipiec 2005 r.) oraz wizyta w Polsce wiceprezydent Filipin Glorii Macapagal-Arroyo (w czerwcu 2000 r.).
     
    Stosunki normuje sześć umów międzyrządowych:
    1. w sprawie unikania podwójnego opodatkowania z 1992 r.
    2. w sprawie zniesienia wiz dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych i służbowychz 1992 r.
    3. o cywilnej komunikacji lotniczej z 1993 r.
    4. o konsultacjach i współpracy pomiędzy MSZ RP a MSZ Republiki Filipin z 2005 r.
    5. MoU między MON RP a Departamentem Obrony Narodowej Republiki Filipin dotyczące rozwoju dwustronnej współpracy w dziedzinie obronności z 2013 r.
    6. o porozumieniu między MNiSW RP a Komisją Szkolnictwa Wyższego Republiki Filipin.
     
    Zdrowie
    Na Filipinach ubezpieczenia osobowe i komunikacyjne nie są wymagane. Uznawane są polisy tylko tych polskich towarzystw ubezpieczeniowych, które zawarły odpowiednie umowy z firmami mającymi przedstawicieli na Filipinach. Obowiązkowe jest jednak międzynarodowe prawo jazdy.

    Nie ma szczególnych zagrożeń sanitarno-epidemiologicznych. Nie ma też obowiązku szczepień profilaktycznych.
     
    Nie ma problemów z dostępem do opieki medycznej. Wizyta u lekarza kosztuje 20 dol., a doba w szpitalu (bez badań) - 40 dol.
     
    Warto pamiętać o tym, że woda z sieci wodociągowej nie jest zdatna do picia, ale butelkowaną wodę pitna można kupić bez problemu.
     
    Podróże po kraju
    Nie ma żadnych ograniczeń w podróżowaniu po kraju. Nie zaleca się jednak podróżowania w rejony, w których działają zbrojne oddziały ekstremistów islamskich. Podczas podróży odbywanych w późnych godzinach wieczornych powinno się zachować szczególną ostrożność.
     
    Źródło: PAP/EPA
     
    Chociaż ostatnio liczba napadów rabunkowych w Manili wzrosła, to nie ma szczególnych zagrożeń przestępczością. Nie należy jednak zawierać znajomości z przygodnie poznanymi osobami i korzystać z ich poczęstunku. Zdarzają się bowiem przypadki okradania ludzi, którym wcześniej podano środki nasenne.
     
    Poza stolicą należy zachować szczególną ostrożność. W godzinach wieczornych i nocnych lepiej nie zapuszczać się poza główne dzielnice i rejony zamieszkane przez biedotę. Zaleca się korzystanie tylko z taksówek hotelowych. Na Filipinach miały miejsce porwania cudzoziemców dla okupu.
     
    Transport
    Na Filipinach jest 202 tys. km dróg, z czego 60 proc. to drogi wiejskie o niskiej jakości. Linie kolejowe liczą 1400 km, a transport rzeczny prowadzony jest na trasach o łącznej długości 3219 km.
     
    Główne porty morskie to: Manila, Allen, Bacolod, Batangas City, Butuan, Cagayan de Oro, Cebu, Cotobato, Davao, Iligan, Iloilo, Jolo, Lagazpi, Lucena, Ormoc, Ozamiz, Puerto Princesa, San Fernando, Subic, Tagbilaran oraz Zamboanga.

    Główne lotniska działają na następujących wyspach:
    • Luzon (Laoag, Legazpi, Manila, Puerto Princesa)
    • Mindanao (Butuan, Cagayan de Oro, Cotabato City, Davao City, Dipolog, General Santos, Ozamiz, Zamboanga)
    • Visayas (Bacolod, Cebu, Dumaguete, Iloilo, Kalibo, Roxas City, Tacloban, Tagbilaran)
     
    Filipiny w organizacjach międzynarodowych
    • ABD
    • ACD
    • AIA
    • AICO
    • AMED
    • ASEM
    • APEC
    • ASEAN
    • EALAF
    • FEALAC
    • IBRD
    • ICAO
    • IFC
    • ILO
    • IMF
    • ONZ/UN
    • UNCTAD
    • WHO
    • WIPO
    • WTO
     
    Kontakty
    Konsulat Honorowy Rzeczypospolitej Polskiej w Manili
    konsul honorowy: pan Fernandino T. Lising (język konsula: angielski)
    Filipiny, Manila, Plaza Santiago Building, Sta. Clara Str., Intramuros, Manila
    Tel.: (00-632) 527-74-91, Tel.: (00-632) 527-15-82
    Tel. dyżurny: (00-632) 527-1582
    Faks: (00-632) 527-16-03
     
    Konsulat Honorowy Rzeczypospolitej Polskiej w Cebu
    konsul honorowy: pani Carmel de Luzuriaga Durano (język konsula:
    angielski)
    102 Advent Business Center
    Acacia St., Lahug, Cebu City
    Tel: 0063 32 233 6808
    Fax: 0063 32 231 5242
    Tel. dyżurny: 0063 917 630 1324
     
    Administracja gospodarcza
    Department of Trade & Industry
    385 Industry & Investments Building
    Sen. Gil Puyat Ave.
    Makati City 1200
    Tel: (+632) 7510384
    Fax: (+632) 8956487
    Trade and Industry Information Center
     
    NEDA – National Economic & Development Authority – NEDA
    12 Saint Josemaria Escriva Drive
    Ortigas Center
    Pasig City 1605
    Tel: (+632) 6310945 > 56
    Fax: (+632) 6313747
     
    OUIER – The Office of the Undersecretary for International Economic 
    Relations
    Department of Foreign Affairs
    2330 Roxas Boulevard
    Pasay City 1300
    Tel: (+632) 8344000 / 8343000
    Fax: (+632) 8320683
     
    Department of Finance – DOF
    DOF Building, BSP Complex
    Roxas Blvd., 1004 Metro Manila
    Tel: (+ 632) 5236051
    Fax: (+ 632) 5268474
     
    Bangko Sentral Ng Pilipinas
    A. Mabini St. cor. P. Ocampo Street
    Malate Manila 1004
    Tel. : (+632) 5247011
    Fax. : (+632) 5236210
     
    Board of Investments
    Industry & Investments Building
    385 Sen. Gil J. Puyat Avenue
    Makati City 1200
    Tel: (+632) 8976682
     
    BITR – Bureau of International Trade Relations
    3F Trade& Industry Building
    361 Sen. Gil J. Puyat Avenue
    Makati City 1200
    Tel: (+632) 7513257
    Fax: (+632) 7513258
     
    Philippine Economic Zone Authority
    Roxas Boulevard, corner San Luis Street
    Pasay City
    Tel : (+632) 5513432 / 5513455
    Fax.: (+632) 8916380 / 5513449
     
    Bureau of Export Trade Promotion
    DTI International Building
    375 Sen. Gil J. Puyat
    Makati City
    Tel..: (+632) 8963668
    Fax.: (+632) 8953654
     
    Intellectual Property Office of the Philippines
    IPO Building
    351 Sen. Gil J. Puyat Avenue
    Makati City
    Tel.: (+632) 7525450 > 65 ext. 601/604 v (+632) 8904863 / 8904942
    Fax: (+632) 8904862
     
    Philippine Tourism Authority
    DOT Building
    Z.M. Kalaw Street / Teodoro F. Valencia Circle, Ermita
    Manila 1000
    Tel: (+632) 5247141
    Fax: (+632) 5218113
     
    Samorządy gospodarcze
    Philippine Chamber of Commerce & Industry
    3rd Floor ECC Building
    355 Sen. Gil Puyat Avenue
    Makati City, Metro Manila 1200
    Tel: (+632) 8964549
    Fax: (+632) 8991727

    Federation of Philippine Industries
    Suite 701 Atlanta Center
    Annapolis Street
    Greenhills, San Juan
    Metro Manila
    Tel: (+632) 7223409 / 7219642 / 727-4359
    Fax: (+632) 7229737
    E-mail: fpi@fpi.ph
     
    ECCP – European Chamber of Commerce of The Philippines
    19/F Axa Life Center
    Sen. Gil Puyat Avenue corner Tindalo Street
    Makati City, Metro Manila 1200
    Tel: (+632) 8451324 / 7596680
    Fax: (+632) 8451395 > 97
     
    Philippine Association of Multinational Companies Regional Headquarters
    ITC Complex
    Roxas Blvd. corner Sen. Gil Puyat Avenue
    Pasay City
    Tel: (+632) 8161549 / 8123201
    Fax: (+632) 8108307
    Oficjalne strony o charakterze ekonomicznym
    National Statistic Coordination Board
    Midland Buendia Building
    403 Sen. Gil Puyat Avenue
    Makati City
    Tel. (+632) 8952767
    Fax (+632) 8908456

    Oficjalna prasa ekonomiczna (dodatki ekonomiczne do dzienników centralnych)
     
    The Philippine Star
    13th Corner Railroad Street, Port Area
    Manila 1016
    Tel: (+632) 5277901
     
    Philippine Daily Inquirer
    9/F Rufino Building
    Ayala Ave.
    Makati City 1200
    Tel: (+632) 8921829
    Fax: (+632) 8130818
     
    Manila Times
    371 A. Bonifacio Drive, Port Area
    Manila
    Tel.: (+632) 5245664 > 67
    Fax: (+632) 5216897 / 5216872
     
    Warunki geograficzne, klimat
    Archipelag Filipiński składa się z 7107 wysp i wysepek, w tym ponad 4500 skał i raf. Kraj jest przeważnie górzysty - góry i wyżyny zajmują blisko 75 proc. powierzchni. Wyspy oblewają wody: Morza Celebes od południa, Morza Sulu od południowego zachodu, Morza Południowochińskiego od zachodu i północy, a od wschodu - Ocean Spokojny.
     
    Źródło: PAP/EPA
     
    Największe wyspy to: w grupie: północnej – Luzon, Mindoro, środkowej – Visayas (w ich skład wchodzą Bohol, Cebu, Leyte, Masbate, Negros, Panay i Samar), południowej – Mindanao i Archipelag Sulu.
     
    Największymi wyspami Archipelagu Filipińskiego są: Luzon (105 tys. km kw.), Mindanao (94 tys. 600 km kw.), Samar (13 tys. 100 km kw.), Negros (12 tys. 700 km kw.), Palawan (11 tys. 700 km kw.), Panay (11 tys. 500 km kw.), Mindoro (9 tys. 700 km kw.), Leyte (7 tys. 200 km kw.), Cebu (4 tys. 400 km kw.), Bohol (3 tys. 800 km kw.) oraz Masbate (3 tys. 300 km kw.). Zajmują one ponad 92 proc. powierzchni kraju.
     
    Główne pasmo górskie Cordillera Central ciągnie się na wyspie Luzon, a jego najwyższym szczytem jest Mount Pulog (2928 m n.p.m.).
     
    Obszary nizinne występują wzdłuż wybrzeży i w dolinach rzek.
     
    Na Filipinach często dochodzi do trzęsień ziemi oraz wybuchu wulkanów. 
     
    Znajduje się tu ok. 50 czynnych i wygasłych wulkanów m.in.: Apo (2.954 m n.p.m.), Baco (2.488 m n.p.m.), Mayon (2.421 m n.p.m., Banahao (2.165 m n.p.m.) czy pamiętny z katastrofalnego w skutkach wybuchu w 1991 roku Pinatubo (1.486 m n.p.m.).
     
    Wybrzeża wysp są w większości górzyste i otoczone rafami koralowymi.
     
    Wzdłuż wschodniego wybrzeża przebiega rów oceaniczny – Rów Filipiński. To jedna z największych głębin Wszechoceanu długość wynosi 1.330 km, szerokość blisko 60 km, a maksymalna głębokość (w zależności od pomiarów) wynosi: od 10.497 m (Głębia Cape Johnson) przez 10.540 m (Głębia Galathea) do 10.830 m (Głębia Emden).
     
    Najwyższym szczytem jest Apo (2954 m) na wyspie Mindanao.
     
     
    Na przeważającym obszarze panuje klimat równikowy wilgotny, monsunowy. Średnia temperatura miesięczna na nizinach wynosi 23–28°C, a w górach - poniżej 20–15°C.
     
    Roczna suma opadów waha się w przedziale 1000–5000 mm, przy czym maksimum przypada od maja do października, a na wschodzie - od listopada do stycznia.
     
    W południowo-zachodniej części wyspy Mindanao opady są całoroczne, z krótką suchą zimą.
     
    Cyklony tropikalne są bardzo częste (ponad 200 rocznie) i towarzyszą im silne ulewy.
     
    Gospodarka
    Filipiny to kraj rozwijający się, o znacznym udziale sektora państwowego w bankach i dużych zakładach przemysłowych. Rozwój gospodarki opiera się na kredytach zagranicznych, głównie z Japonii, Banku Światowego i Azjatyckiego Banku Rozwoju.
     
    Źródło: PAP/EPA
     
    Duże zadłużenie zagraniczne, brak stabilizacji politycznej oraz częste klęski żywiołowe obniżają tempo rozwoju gospodarczego. Od początku lat 80. miejsce tradycyjnych gałęzi gospodarki (rolnictwa, leśnictwa, rybołówstwa) w strukturze PKB zajmuje stopniowo przemysł oraz usługi.
     
    Główne bogactwa naturalne to: miedź, kobalt, nikiel, złoto, srebro, chromit, gips, gaz ziemny, ropa naftowa, sól, siarka. Ziemia uprawna stanowi ponad 30 proc. obszaru, a lasy zajmują ok. 25 proc. Potencjalnym źródłem energii są źródła termalne i rzeki górskie.
     
    Makroekonomia
    Wyniki gospodarcze Filipin w I kwartale 2015 r. potwierdziły utrzymywanie się pozytywnego, choć bardziej umiarkowanego niż w poprzednich okresach, tempa rozwoju gospodarczego. To wynik wolniejszego niż planowane tempa wydatków rządowych oraz spowolnienia w eksporcie. W efekcie gospodarka kraju rozwinęła się w tempie 5,2 proc. Uplasowało to Filipiny na trzecim miejscu w regionie – za Chinami (7,0 proc.) i Malezją (5,6 proc.), a przed Indonezją (4,7 proc.).
     
     
    Wzrost wydatków sektora prywatnego (w tym gospodarstw domowych o 5,4 proc.) przełożył się zarówno na wyższe wydatki na inwestycje, jak i konsumpcję.
     
    Produkt Krajowy Brutto w latach 2007- I kw. 2015 (w mld dol.)
     
    2007
    2008
    2009
    2010
    2011
    2012
    2013
    2014
    I kw. 2014
    I kw. 2015
    PKB
    113,8
    118,5
    119,9
    129,0
    133,7
    142,8
    153,1
    162,4
    38,1
    40,0
    PKB w %
    6,6
    4,2
    1,1
    7,6
    3,7
    6,8
    7,2
    6,1
    5,6
    5,2
    Źródło: Urząd Statystyczny Filipin (www.nscb.gov.ph)
     
    Inflacja w I kwartale 2015 r. obniżyła się do 2,0 proc. wobec 4,1 proc. rok wcześniej. Było to zgodne z rządowymi prognozami na 2015 r., zgodnie z którymi inflacja miała się plasować w przedziale 2-4 proc. Obniżenie inflacji było związane z niższymi cenami żywności i produktów z ropy naftowej.
     
    Stopa inflacji w latach 2007- I kw. 2015 (w proc., 2006=100)
     
    2007
    2008
    2009
    2010
    2011
    2012
    2013
    2014
    I kw. 2014
    I kw. 2015
    Inflacja
    2,9
    8,3
    4,2
    3,8
    4,6
    3,2
    3,0
    4,1
    4,1
    2,4
    Źródło: Urząd Statystyczny Filipin (www.nscb.gov.ph)
     
    W I kwartale 2015 r. spożycie prywatne i publiczne było głównym źródłem wzrostu filipińskiej gospodarki. Spożycie gospodarstw domowych wzrosło o 5,4 proc., co było związane z wyższymi przekazami z zagranicy i poprawą warunków zatrudnienia. Wydatki rządowe w tym czasie zwiększyły się o 4,8 proc. W tym samym czasie wydatki inwestycyjne wzrosły o 11,8 proc., a nakłady na środki trwałe - o 10,1 proc.
     
    PKB od 2013 r. w podziale na wydatki (w cenach stałych 2000, w proc., r/r)
     
    2013
    2014
    2015
    I
    II
    III
    IV
    I-IV
    I
    II
    III
    IV
    I-IV
    I
    PKB
    7,5
    7,9
    6,8
    6,1
    7,2
    5,6
    6,7
    5,5
    6,6
    6,1
    5,2
    Wydatki na konsumpcję:
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    - sektor prywatny
    5,5
    5,0
    6,3
    5,8
    5,7
    6,1
    5,7
    4,9
    5,0
    5,4
    5,4
    - sektor publiczny
    7,3
    9,4
    4,3
    -2,8
    7,2
    1,9
    0,0
    -2,5
    9,4
    2,3
    4,8
    Nakłady na środki trwałe:
    17,5
    13,9
    9,7
    8,2
    12,1
    1,7
    6,9
    10,7
    8,0
    8,5
    10,1
    - budownictwo
    34,7
    17,3
    4,4
    -3,9
    12,5
    -1,0
    10,5
    13,9
    19,2
    9,7
    5,7
    - sprzęt trwały
    10,4
    13,2
    15,4
    23,2
    15,6
    4,0
    3,8
    7,7
    -0,1
    8,4
    14,3
    - hodowla zwierząt i ogrodnictwo
    0,6
    -1,0
    -0,9
    -12,1
    -3,6
    -4,4
    -1,9
    1,9
    2,3
    -1,3
    0,1
    - produkty własności intelektualnej
    7,4
    13,8
    13,1
    28,3
    15,6
    13,0
    28,8
    35,7
    6,8
    13,5
    14,8
    Eksport netto:
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    - eksport towarów i usług
    -7,5
    -6,2
    8,7
    2,6
    -0,7
    12,7
    7,9
    12,1
    12,8
    12,3
    1,0
    - import towarów i usług
    1,4
    -4,7
    15,8
    5,1
    5,5
    16,3
    4,9
    4,7
    9,9
    5,9
    4,6
    Źródło: Bank Centralny Filipin (www.bsp.gov.ph)
     
    W ciągu trzech pierwszych miesięcy 2015 r. na wzrost PKB przełożyły się pozytywne zmiany w sektorze usług (najwyższy udział we wzroście PKB Filipin), który rozwijał się w tempie 5,6 proc. Chodzi przede wszystkim o transport, magazynowanie i łączność (wzrost o 8,6 proc.), sektor nieruchomości (wzrost o 6,4 proc.) oraz handel i naprawy pojazdów silnikowych, motocykli (o 5,4 proc.).
     
    Sektor przemysłu wzrósł o 5,5 proc. wobec 5,4 proc. w analogicznym okresie 2014 r. – w tym o 5,9 proc. w przemyśle przetwórczym i o 4,5 proc. w budownictwie.
     
    W rolnictwie, łowiectwie, leśnictwie i rybactwie odnotowano wzrost produkcji o 1,6 proc. w I kwartale 2015 r. w porównaniu z analogicznym okresem ub.r., ale niższy niż w IV kwartale 2014 r. (wzrost o 4,2 proc.). Było to rezultatem obniżenia produkcji głównych zbóż: ryżu i kukurydzy w związku ze zmniejszeniem areału i spadkiem wydajności (niekorzystny wpływ warunków pogodowych).
     
    PKB od 2013 r. w podziale na sektory gospodarki (w cenach stałych 2000, w proc., r/r)
     
    2013
    2014
    2015
    I
    II
    III
    IV
    I-IV
    I
    II
    III
    IV
    I-IV
    I
    Rolnictwo, leśnictwo, rybołówstwo, łowiectwo
    3,2
    -0,2
    0,3
    0,9
    1,1
    0,6
    3,4
    -2,6
    4,2
    1,7
    1,6
    Górnictwo i kopalnictwo
    2,1
    0,3
    5,0
    -2,5
    1,2
    9,0
    2,1
    4,2
    5,9
    3,3
    7,1
    Przemysł przetwórczy
    9,5
    10,3
    8,9
    12,0
    10,3
    7,0
    11,1
    7,5
    7,7
    8,1
    5,9
    Budownictwo
    32,1
    17,6
    4,0
    -4,7
    9,6
    1,0
    7,2
    13,1
    17,9
    8,5
    4,5
    Dostawy energii elektrycznej, gazu i wody
    1,0
    4,9
    8,0
    0,0
    3,5
    0,3
    3,0
    3,0
    5,1
    2,9
    4,1
    Usługi
    6,1
    7,8
    7,4
    6,5
    7,2
    6,8
    5,9
    5,6
    5,6
    6,1
    5,6
    PKB
    7,5
    7,9
    6,8
    6,1
    7,2
    5,6
    6,7
    5,5
    6,6
    6,1
    5,2
    Źródło: Bank Centralny Filipin (www.bsp.gov.ph), Urząd Statystyczny Filipin (www.nscb.gov.ph)
     
    Bezrobocie
    Zgodnie ze styczniowymi wynikami badania rynku pracy (Labour Force Survey) stopa bezrobocia zmniejszyła się do 6,6 proc. wobec 7,5 proc. w I kwartale 2014 r. Na Filipinach bez pracy było w tym czasie 2,6 mln osób, a rok wcześniej - 3 mln.
     
    Poziom zatrudnienia wzrósł o 2,8 proc., do 37,5 mln osób. W usługach zatrudnienie zwiększyło się o 3,9 proc. (głównie w hotelarstwie i restauracjach, w handlu hurtowym i detalicznym), w przemyśle – o 2,9 proc. (przede wszystkim w przetwórstwie i budownictwie), a w rolnictwie - o 0,9 proc. Z blisko 37,5 mln zatrudnionych w usługach pracowało 54,6 proc. ludzi, 29,5 proc. - w rolnictwie, a 15,9 proc. - w przemyśle.
     
    Rynek pracy na Filipinach (w proc.)
    Wskaźnik
    2013
    2014
    2015
    I
    II
    III
    IV
    I
    II
    III
    IV
    I
    Stopa zatrudnienia
    92,9
    92,4
    92,7
    93,6
    92,5
    93,0
    93,3
    94,0
    93,4
    Wskaźnik aktywności zawodowej
    64,1
    63,9
    63,9
    63,9
    63,8
    65,2
    64,4
    64,3
    63,7
    Stopa bezrobocia
    7,1
    7,6
    7,3
    6,4
    7,5
    7,0
    6,7
    6,0
    6,6
    Źródło: Krajowe Biuro Statystyczne (www.census.gov.ph)
     
    Trudności na Filipinach polegają nie tyle na braku pieniędzy, ale na sposobie wykorzystania środków, przydzielonych poszczególnym instytucjom publicznym. Biurokratyczne procedury i strach urzędników średniego i niższego szczebla przed posądzeniem o korupcję spowodowały, że od 2011 roku administracja prezydenta Aquino nie realizowała założonych poziomów wydatkowania.
     
    Rząd podjął szereg działań mających na celu zwiększenie przepływu pieniądza i poprawienie realizacji budżetu oraz przyspieszanie procedur przetargowych w agencjach rządowych (w tym w sektorach transportu, robót publicznych, zdrowia i edukacji). Jednak ich efekty będą mogły być zaobserwowane dopiero w kolejnych miesiącach.
     
    Wymiana handlowa
    I kwartał 2015 r. był czwartym z kolei, kiedy Filipiny odnotowały pozytywne saldo w bilansie płatniczym, które wyniosło 877 mln dol., po spadku o 4,4 mld dol. w I kwartale 2014 r. Było to rezultatem pozytywnych wyników zarówno na rachunku obrotów bieżących, jak i rachunku finansowym.
     
    Nadwyżka na rachunku obrotów bieżących wyniosła 3,3 mld dol. i była o 21,1 proc. wyższa niż przed rokiem. To wynik pozytywnych zmian w wymianie z zagranicą i zwiększonego napływu przekazów gotówkowych z zagranicy. Wpływy z eksportu towarów i usług wzrosły o 8,8 proc., do 17,7 mld dol., przy jednoczesnej stagnacji wydatków na import. Przełożyło się to na ograniczenie deficytu wymiany w tym okresie do 2,2 mld dol. wobec 3,6 mld dol. w analogicznym okresie 2013 r.
     
    W I kwartale 2015 roku wartość eksportu towarów i usług zwiększyła się o 1 proc. w cenach stałych w porównaniu z analogicznym okresem 2014 r., natomiast import wzrósł o 4,6 proc. Ujemne saldo obrotów pogłębiło się do 69,3 mld peso, czyli do 1,6 mld dol.
     
    Bilans płatniczy Filipin od 2007 r. (w mld dol.)
     
    2007
    2008
    2009
    2010
    2011
    2012
    2013
    2014
    2015 (I kw.)
    Rachunek obrotów bieżących
    8,0
    0,1
    8,4
    7,2
    5,6
    6,9
    11,4
    12,6
    3,3
    ROB jako % PKB
    5,4
    0,1
    5,0
    3,6
    2,5
    2,8
    4,2
    4,4
     
    Saldo wymiany towarowej z zagranicą
    -14,0
    -18,6
    -13,9
    -16,9
    -20,4
    -18,9
    -17,7
    -15,8
    -4,7
    Eksport towarów
    32,8
    34,7
    29,1
    36,8
    38,3
    46,4
    44,5
    47,8
    10,4
    Import towarów
    46,8
    53,3
    43,0
    53,6
    58,7
    65,3
    62,2
    63,6
    15,1
    Inwestycje (saldo)
    2,4
    0,6
    -0,2
    1,6
    0,3
    1,0
    -0,09
    0,8
    0,4
    Inwestycje portfelowe (saldo)
    -1,6
    1,6
    -2,1
    -4,9
    -3,7
    -3,2
    -1,0
    2,5
    0,2
    Pochodne nstrument finansowe
    0,3
    0,1
    -0,03
    0,2
    -1,0
    -0,014
    -0,09
    -0,05
    -0,02
    Pozostałe inwestycje
    -1,3
    -1,0
    1,4
    -8,4
    -1,0
    -4,5
    3,4
    6,9
    0,007
    Pozycje niesklasyfikowane netto
    0,3
    1,2
    -3,0
    -3,5
    0,3
    -4,6
    -4,2
    -5,5
    -1,8
    Bilans płatniczy
    8,6
    0,09
    6,4
    15,2
    11,4
    9,2
    5,1
    -2,9
    0,9
    Źródło: Bank Centralny Filipin (www.bsp.gov.ph)
     
    Rezerwy walutowe Narodowego Banku Filipin na koniec marca 2015 r. podliczono na 80,5 mld dol., czyli o 0,8 mld dol. więcej wobec poziomu sprzed roku. Rezerwy te pokrywają wartość 10,6-miesięcznego importu towarów, płatności za usługi i dochodów. Jest to także ekwiwalent 6,1-krotności zadłużenia krótkoterminowego.
     
    Na koniec marca 2015 r. dług zagraniczny wzrósł natomiast do 75,3 mld dol., po spadku o 2,4 mld dol. Pod koniec grudnia 2014 r. było to 77,7 mld dol. Zagraniczny dług sektora publicznego wyniósł 39,1 mld dol., a dług sektora prywatnego sięgnął 36,2 mld dol.
     
    Polska - Filipiny
    Współpraca gospodarcza Polski i Filipin ogranicza się do wymiany handlowej. Obroty handlu zagranicznego między tymi krajami kształtują się na relatywnie niskim poziomie, a Filipiny traktowane są jako rynek bardzo egzotyczny. Pozytywnym sygnałem jest jednak wzrost polskiego eksportu. Z wyliczeń Głównego Urzędu Statystycznego wynika, że w latach 2009-2014 wzrósł on ponad pięciokrotnie.
     
    Polskie statystyki wskazują, że w 2014 r. (podobnie jak w 2011 r.) doszło do skokowego wzrostu polskiego eksportu. Wartość eksportu na Filipiny wzrosła praktycznie dwukrotnie w porównaniu z rokiem poprzednim – o 87, 8 proc., do 102,3 mln dol. Deficyt w obrotach zwiększył się do 148 mln dol., co było wynikiem 67,6-proc. wzrostu importu z Filipin.
     
    Według filipińskich wyliczeń w 2014 r. import z Polski wyniósł 22,10 mln dol., przy wzroście o 36,4 proc. w porównaniu z 2013 r. Eksport towarów do Polski podliczono na 51,5 mln dol., co oznaczało wzrost o 10,9 proc. Nadwyżka w obrotach towarowych Filipin z Polską spadła z 30,2 mln dol. w 2013 r. do 29,4 mln dol. w 2014 r.
     
    Polskie statystyki wskazują, że na Filipiny przypadło 0,05 proc. naszego eksportu ogółem (wobec 0,03 proc. w 2013 r.) i 6,1 proc. polskiego eksportu do krajów ASEAN (wobec 3,4 proc. w 2012 r.). Import z Filipin stanowił 0,11 proc. importu do Polski ogółem i 4,7 proc. importu z krajów ASEAN (rok wcześniej odpowiednio 0,07 proc. i 3,1 proc.).
     
    Jeśli chodzi o strukturę towarową sprzedaży do Filipin, to wzrosła sprzedaż jednostek transportowych (statki powietrzne, jednostki pływające), na którą przypadło 42 proc. eksportu do tego kraju (26, 5 proc. rok wcześniej). Kolejne główne grupy towarowe, to: zwierzęta żywe i produkty pochodzenia zwierzęcego (21,1 proc.) oraz urządzenia mechaniczne i elektryczne (18,9 proc.). Udział produktów przemysłu chemicznego i przemysłów pokrewnych spadł w tym czasie do 4,6 proc. (z 11,3 proc.), a ścieru drzewnego lub z innego włóknistego materiału celulozowego - z 5,8 proc. do 4,8 proc. W sumie na te grupy towarów przypadło 91,5 proc. wartości eksportu na Filipiny.
     
    Udział sprzedaży gotowych artykułów spożywczych spadł do 1 proc., z 5,7 proc. w 2013 r.
     
    Wymiana handlowa z Polską (w mln dol.)
     
    2009
    2010
    2011
    2012
    2013
    2014
    EKSPORT
    19,161
    18,295
    40,286
    51,981
    54,447
    102,256
    IMPORT
    154,813
    153,962
    139,143
    144,001
    149,273
    250,235
    OBROTY
    173,974
    173,123
    179,429
    195,982
    203,720
    352,491
    SALDO
    -135,652
    -135,667
    -98,857
    -92,020
    -94,826
    -147,979
    Źródło: GUS
     
    W ujęciu wartościowym, wśród pierwszych 30 pozycji towarowych w eksporcie z Polski na Filipiny największą wartość miały:
    • jednostki pływające - 41,2 mln dol. (remonty statków filipińskich)
    • wyroby na bazie mleka, mleko i serwatka w proszku – 22,4 mln dol.
    • urządzenia mechaniczne dla przemysłu morskiego – 19,2 mln dol.
    • wyroby przemysłu drzewno-papierniczego – 4,8 mln dol.
    • wyroby przemysłu chemicznego– 1,9 mln dol.
    • wyroby z żelaza i stali – 1,2 mln dol.
    • lekarstwa – 1,3 mln dol.
    • wyroby tytoniowe – 0,6 mln dol.
     
    W 2014 r. nastąpił dynamiczny wzrost eksportu mleka i wyrobów na bazie mleka (o 88,2 proc. porównaniu do 2013 r.). Wzrost wartości sprzedanych wyrobów na bazie mleka jest związany w dużym stopniu z rezultatami misji polskich producentów mleka i serwatki w proszku na Filipinach w 2012 r., którzy nawiązali bezpośrednie kontakty z lokalnymi importerami.
     
    Za dostawy polskich towarów na Filipiny odpowiedzialne były przede wszystkim firmy zagraniczne, ale rośnie też udział bezpośredniego eksportu towarów polskich przez małe i średnie przedsiębiorstwa z Polski.
     
    Jeśli chodzi o import towarów z Filipin, to największe znaczenie mają tu urządzenia mechaniczne i elektryczne /elektroniczne, na które przypada 67,6 proc. importu. Inne główne grupy to: pojazdy, statki powietrzne, jednostki pływające – zapisy celne statków przybywających w celach remontowych (12 proc.), przyrządy i aparaty optyczne (9,1 proc.) oraz produkty pochodzenia roślinnego (4,5 proc.).
     
    Praktycznie cała wartość importu jest realizowana przez przedsiębiorstwa międzynarodowe w ramach wymiany wewnątrz-korporacyjnej. Większą część importu (65 proc.). to podzespoły elektroniczne używane w polskich fabrykach głównych inwestorów zagranicznych w Polsce (przede wszystkim z branży komputerowej, gospodarstwa domowego i samochodowej) i urządzenia do przetwarzania danych, włókna optyczne, transformatory, diody, tranzystory. Inne produkty to: soki i ekstrakty roślinne, owoce i orzechy suszone (głownie mango) przetworzone lub inaczej konserwowane, orzechy kokosowe i produkty pochodne, owoce morza, tytoń, tekstylia oraz różne urządzenia mechaniczne i elektryczne.
     
    W 2014 r. widać było również rosnące zainteresowanie operatorów turystycznych wysyłką polskich turystów na Filipiny.
     
    Inwestycje
    Największą filipińską inwestycją w Polsce jest inwestycja z 2006 r. firmy International Container Terminal Services w Bałtycki Terminal Kontenerowy w Gdyni. Szacunkowa wartość to ok. 100 mln dol.
     
    Na Filipinach nie ma znaczących polskich inwestycji. W 2005 i 2008 r. miały miejsce dwie inwestycje, dokonane na Filipinach przez osoby prywatne z naszego kraju. Chodzi o budowę hotelu – luksusowej willi i otwarcie biura turystycznego przez firmę Salamanca Holding, INC – na wyspie Pamatican oraz utworzenie call centre i firmy konsultigowej przez Cinnovation, INC w Manili.
     
    W 2014 swoją inwestycję na Filipinach uruchmiła Lingaro Sp. z o.o. – centrum IT-BPM. Doszło także do inwestycji duńsko-polskiej firmy związanej z energetyką wiatrową – FairWind Instalation.
     
    W 2014 r. w Manili zostały otarte dwa sklepy firmy INGLOT. W segmencie marketingu bezpośredniego działa także filipiński oddział polskiego producenta kosmetyków FM Group.
     
    Od kilku lat PHZ Bumar, PZL Mielec oraz PZL Świdnik podejmują wysiłki w celu sprzedaży sprzętu oraz wyposażenia dla armii i policji Filipin. Do grupy tej w 2010 r. dołączyła firma WB Electronics. Filipińczycy zainteresowani są inwestycjami w swoim kraju firm z sektora wydobywczego (np. zaangażowaniem KGHM z racji znacznych złóż miedzi na Filipinach) oraz nawiązywaniem współpracy w ramach outsorcingu biznesowego – Filipiny są drugim największym eksporterem usług z tego zakresu na świecie. PHO angażuje się na rzecz uczestnictwa w modernizacji fabryki amunicji (Governmental Arsenal).
     
    Dla biznesu
    Coraz częściej dochodzi do oszustw handlowych dokonywanych przez fikcyjne firmy z Filipin. Chodzi m.in. o próby wyłudzenia pieniędzy od osób fizycznych oraz zagranicznych firm, również polskich, sprzedaży towarów nieistniejących lub niewystępujących, a także usługi pośrednictwa w sprawach, które tego nie wymagają.
     
    Dlatego zaleca się dużą ostrożność przed dokonywaniem przelewów na zagraniczne konta bankowe lub przekazów pieniężnych np. typu Western Union na podstawie informacji przesyłanych drogą elektroniczną. W przypadku podejrzeń co do wiarygodności zagranicznego kontrahenta, można skorzystać odpłatnie z usług międzynarodowych wywiadowni gospodarczych.
     
    Cło
    Na Filipinach nie ma ograniczeń dotyczących przywozu i wymiany pieniędzy. Przy wywozie 10 tys. peso należy mieć zgodę banku centralnego. Walutę obcą można wywieźć w ilości nie większej, niż zostało to zgłoszone w deklaracji celnej. Nie ma żadnych szczególnych, odbiegających od powszechnie obowiązujących standardów restrykcji celnych. Nie ma możliwości uzyskania zwrotu podatku VAT.

    Prawo
    Przestępstwa narkotykowe, zwłaszcza próby przemytu narkotyków na Filipiny, zagrożone są karą więzienia, a nawet śmierci.
     
    Poza tym nie istnieją szczególne normy prawne i zwyczajowe odbiegające od ogólnie przyjętych, których niezachowanie może spowodować sytuacje konfliktowe.
     
    Historia
    Napływ osadników drogą morską z kontynentalnej części Azji i z Indonezji na tereny dzisiejszych Filipin miał miejsce od XII w. p.n.e. do XV w. n.e.
     
    Ludność utrzymywała kontakty handlowe z sąsiednimi wyspami, a także z Chinami kontynentalnymi. Przed XV wiekiem istniały stałe osady typu plemiennego, a tworzące się drobne księstewka były w znacznym stopniu zależne od silniejszych państw indonezyjskich: sumatrzańskiej Śriwidżaji i jawajskiego Majapahitu.
     
    Pod koniec XV w. z Brunei przeniknął na Filipiny islam, a na wyspach Mindanao i Sulu powstały pierwsze sułtanaty.
     
    W roku 1521 na ówczesne terytorium Filipin dotarła wyprawa odkrywcy Ferdynanda Magellana, który objął je w posiadanie dla korony hiszpańskiej. 22 lata później podróżnik Ruy López de Villalobos nadał wyspom Leyte i Samar nazwę Felipinas, na cześć następcy tronu hiszpańskiego Filipa II – Księcia Asturii). Cały archipelag zaczęto nazywać Las Islas Filipinas (początkowo używano nazwy Las Islas del Poniente - Wyspy Zachodnie).
     
    Do końca XVI wieku niemal cały archipelag podbiła Hiszpania, przekształcając go w kolonię. Niemal pełnym sukcesem zakończyła się chrystianizacja całej ludności Filipin i powstrzymanie ekspansji islamu. Wyjątkiem było południe kraju, któremu pomocy udzielały sąsiednie państwa malajskie. W XVII i XVIII wiekach Filipiny, szczególnie Manila, były ważnym ośrodkiem pośredniczącym w handlu pomiędzy Europą i Azją a Ameryką.
     
    W roku 1896 wybuchło antyhiszpańskie powstanie ludności miejscowej skierowane przeciwko Hiszpanom, a do konfliktu wmieszały się Stany Zjednoczone, prowadzące jednocześnie wojnę amerykańsko-hiszpańską. W roku 1898, pomimo zwycięstwa nad Hiszpanią, USA nie uznały nowo proklamowanej republiki i przejęły od tej pory kontrolę nad krajem, ustanawiając własny cywilny zarząd. W roku 1916 parlament Filipin zyskał poszerzenie przysługujących mu uprawnień, zaś w 1934 roku Kongres USA przyznał Filipinom autonomię na 10 lat i status niezależnej Wspólnoty Filipińskiej – Philippines Commonwealth.
     
    W roku 1935 uchwalono konstytucję i przeprowadzono wybory do filipińskiego Zgromadzenia Ustawodawczego, a na Prezydenta kraju wybrano Manuela Luis Quezon y Molina. Rozpoczęty 7 grudnia 1941 roku atak Japońskiej Armii Cesarskiej na Filipiny, zakończył się klęską wojsk amerykańskich i okupacją całego kraju.
     
    14 października 1943 roku władze japońskie proklamowały niepodległość kraju i utworzyły marionetkowy rząd filipiński. Jednak Filipińczycy podjęli walkę partyzancką z obcym okupantem, a główną siłą ruch oporu była komunistyczna organizacja Hukbalahap.
     
    Od początku 1945 roku wojska amerykańskie stopniowo wypierały Japończyków z Filipin, a oficjalne wyzwolenie całego kraju nastąpiło 5 lipca. Rok później – 4 lipca 1946 roku proklamowano niepodległość Republiki Filipin.
     
    W tym samym roku USA i Filipiny podpisały układ o handlu, ograniczający na wiele lat niezależność ekonomiczną kraju. 14 marca 1947 roku podpisano też traktat o amerykańskiej pomocy militarnej (uzupełniony i wzmocniony traktatem o obronie wzajemnej z 30 sierpnia 1951 roku), gwarantujące m.in. USA prawo do posiadania przez 99 lat baz wojskowych na terytorium filipińskim (na mocy tego porozumienia wojska amerykańskie korzystały z baz: lotniczej Clark i morskiej Subic Bay oraz szeregu mniejszych instalacji na Filipinach – odgrywały one kluczową rolę w trakcie wojny wietnamskiej).
     
    Kolejni prezydenci Filipin starali się przeprowadzić częściową rewizję ustaleń traktatowych, zaznaczając suwerenność Filipin nad tymi obiektami i przekazując kontrolę nad peryferiami baz w ręce filipińskie, przy zachowaniu pełnych możliwości wykorzystywania bazy przez USA w celach wojskowych.
     
    W roku 1966 na prezydenta Filipin wybrano Ferdynanda Edralina Marcosa, który stopniowo zaczął wprowadzać rządy dyktatorskie. W roku 1972 ogłosił stan wyjątkowy, a nowa konstytucja z 1973 roku umożliwiła mu rządzenie za pomocą dekretów. Jego rządy budziły coraz większe rozczarowanie. Na północy kraju uaktywniła się silna partyzantka komunistyczna, a na południu Filipin powstał Narodowy Front Wyzwolenia Moro – MNLF, który wysunął żądanie autonomii dla obszarów zamieszkanych przez ludność muzułmańską na wyspach Mindanao i Sulu.
     
    W roku 1983, po zabójstwie przywódcy opozycji senatora Benigno Simeona Aquino, ugrupowania opozycyjne utworzyły blok polityczny People Power Revolution/EDSA Revolution (Rewolucyjna Siła Ludu) i wspólnie wysunęły kandydaturę Marii Corazon Sumulong Cojuangco-Aquino (wdowy po senatorze Benigno Aquino), na stanowisko prezydenta w wyborach w 1986 roku.
     
    Po ogłoszeniu przez parlament zwycięstwa dotychczasowego Prezydenta Ferdynanda Marcosa, opozycja uznała wyniki wyborów za sfałszowane i wezwała ludność do nieposłuszeństwa obywatelskiego, a dla swojej kampanii uzyskała wsparcie kościoła katolickiego, armii filipińskiej oraz i USA. W efekcie gwałtownych protestów i zamieszek dyktatura Marcosa została obalona.
     
    Nowym Prezydentem kraju została Maria Corazon Aquino, a w roku 1987 została uchwalona nowa konstytucja.
     
    Jednak w kraju w dalszym ciągu panował niepokój, a nowemu rządowi nie udało się rozwiązać wielu istotnych problemów wewnętrznych – m.in. władze kontynuowały działania zbrojne przeciwko ugrupowaniom partyzanckim. We wrześniu 1991 roku filipiński senat odrzucił wynegocjowany przez rządy Filipin i USA układ w sprawie przedłużenia porozumienia o bazach wojskowych z 1947 roku. Zmusiło to Prezydent Aquino do wyznaczenia w grudniu 1991 roku jednorocznego terminu opuszczenia terytorium Filipin przez wojska amerykańskie.
     
    24 listopada 1992 roku nastąpiła ostateczna likwidacja baz armii USA, zamykając tym samym 94. letni okres obecności amerykańskiej (w tym przede wszystkim militarnej) na Filipinach. W tym samym roku Prezydentem Filipin został Fidel Eddie Valdez Ramos – dotychczasowy szef sztabu filipińskich sił zbrojnych, który za swoje główne zadanie uznał zapewnienie stabilizacji politycznej. Jego sześcioletnia prezydentura zapisała się, jako okres szybkiego wzrostu gospodarczego i stabilizacji politycznej Filipin, mimo zagrożenia wybuchem komunistycznego powstania i separatystycznej partyzantki muzułmańskiej w południowej części kraju oraz pojawieniem się w roku 1997 azjatyckiego kryzysu gospodarczego.
     
    11 maja 1998 roku odbyły się kolejne wybory prezydenckie, połączone z wyborami wiceprezydenta, posłów do parlamentu i władz lokalnych. Zwyciężył Joseph Erap Estrada, który zagrożony impeachmentem (w wyniku dużych nieprawidłowości finansowych) podał się do dymisji, a 20 stycznia 2001 roku na Prezydenta Filipin została zaprzysiężona dotychczasowa wiceprezydent kraju – Gloria Macapagal-Arroyo.
     
    Głównymi zadaniami rządu za jej prezydentury stała się walka z terroryzmem i separatyzmem islamskim – w listopadzie 2001 roku przywrócono współpracę militarną z USA, a amerykańskie siły specjalne zaczęły udzielać armii filipińskiej pomocy w szkoleniu antyterrorystycznym i antypartyzanckim. W lipcu 2003 roku grupa niższych rangą oficerów usiłowała dokonać nieudanego zamachu stanu. Jednak wybory w 2004 roku potwierdziły legitymację Prezydent Glorii Macapagal-Arroyo do sprawowania władzy i została ona zaprzysiężona na II kadencję prezydencką, którą pełniła do czerwca 2010 roku.
     
    Ostatnie wybory powszechne na Filipinach odbyły się 10 maja 2010 roku. Filipińczycy dokonali wyboru nowego prezydenta, wiceprezydenta, połowy składu Senatu pełnego składu Izby Reprezentantów oraz swoich przedstawicieli w wyborach lokalnych.
     
    W wyborach prezydenckich zwyciężył Benigno Aquino III (syn zmarłej w 2009 roku byłej prezydent Corazon Aquino), który zdobył 42 proc. głosów poparcia.
     
    9 czerwca 2010 roku Benigno Aquino został oficjalnie ogłoszony przez filipiński Kongres (parlament) prezydentem-elektem, a 30 czerwca został zaprzysiężony na stanowisku XV Prezydenta Republiki Filipin.
     
     
    Źródła:
    • Ministerstwo Spraw Zagranicznych
    • Ministerstwo Gospodarki
    • Wydawnictwo Naukowe PWN
    • PAP
    • ONZ
    • Bank Światowy